Skip to main content

First night in camp


Donderdag 16 Maart 1944
Mijn lievelingen en ik hadden een slechte nacht - we hebben ons dapper gehouden - maar het is zoo zwaar, zoo ontzettend zwaar! Ik heb in een stuk door gebeden. God laat mij vergeten. Mijn huis - onze papieren zijn achter gebleven. Ons zilver, al ons linnen - alle mooie schilderijen - het is vreselijk. Alle kleren van mijn man en mijn arme jongens zijn weg! God geve ons vergetelheid, ik smeek om niets anders. Eerst moet ik los komen van alle bezit die wij moesten achterlaten. Het is nog te zwaar maar iedereen is zoo hartelijk voor ons dat het wel zal gaan.

Thursday 16 March 1944
My darlings and I had a bad night - we kept up a brave face - but it is so difficult, so very difficult. I prayed constantly. God, let me forget. My home - our documents were left behind. Our silver, all our linen - all our beautiful paintings - it is terrible. All my husband's and my boys' clothes are gone! God give us forgetfulness, I beg for nothing else. First I must detach my self from all possessions we had to leave behind. It is still too hard but everyone is so caring to us that we will manage.

Comments

Popular posts from this blog

Daily life in Camp

Maandag 20 Maart Zoo alleen alles hebben moeten doen - arme schatten.  Waarom moet toch alles zoo gebeuren. God willd het zeker zo heben. heeft hij mij die schrik willen besparen - of willde hij dat ik alles zoude verliezen dat waarde heeft b.v. alle waardevolle papieren die de meisjes vergeten hebben!!? En al mijn prachtige handwerken en al mijn silver. Monday 20 March To have had to do everything alone - my poor darlings. Why is this happening. God must have wanted it this way. Did he want to spare me the shock - or did he want me to lose everything of value e.g. all the important documents the girls forgot to bring. And all my beautiful handcrafts and all my silver. Dinsdag 21 Maart We beginnen de menschen te leren kennen - wij merken dat er een stroming is tegen de duitsche vrouwen!! Het raakt me niet en ik maak geen papier vuil met al de gesprekken over dat onderwerp!! Ik leerde echter heel wat aardige vrouwen kennen die ook voor een mof wat voelen! Er is hier...

Her last portrait

I've been sorting family photos and documents and found this pencil drawing of Meta done in 1944 in Camp Ambarawa. It might have been done soon after she arrived in the camp because she looks quite well, though thinner in the face than could be seen in earlier photos. The artist was Mrs D van den Palm. I wonder what happened to her. Perhaps she did not survive camp either. Meta Peelen-Reith passed away in Camp Ambarawa on 25th August 1945.

Pages from the diary

 First page in diary and first 6 days entries.